Calendar

October 2008
MonTueWedThuFriSatSun
 << <Mar 2010> >>
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Who's Online?

Member: 0
Visitor: 1

Announce

rss Syndication

Posts sent in: October 2008

جنگ و بهبود!





  
امروز شاخص «داوجونز» در بازار بورس نیویورک 11 درصد افزایش داشت!   و به صراحت بگوئیم این نوع افزایش در شرایطی که اقتصاد جهانی را رسانه‌ها در شرف فروپاشی گزارش می‌کنند،   فقط نشان از یک امر می‌تواند داشته باشد:  بعضی محافل چشم امید به «جنگ» دارند.   می‌باید پرسید این «جنگ» چیست و در کدام منطقه از جهان کرکس‌های سازمان ناتو به دنبال تغذیه از اجساد ملت‌های جهان سوم نشسته‌اند؟   می‌باید پرسید،  کدام حکومت دست‌نشانده و جماعت نوکرصفت،  اینبار ملت خود را در برابر لولة توپ سازمان ناتو قرار خواهد داد؟   و نهایت امر می‌باید این مسئله را روشن کرد که این نوع «جنگ‌آوری‌ها» اگر امکان‌پذیر باشد،  امروز بدون توافق مسکو،  پکن و دهلی‌نو صورت نمی‌گیرد. 

 
از مدت‌ها پیش بوق‌های منفور رسانه‌ای سخن از یک «بحران» به میان می‌‌آوردند:   «بحرانی اقتصادی»!  ولی می‌دانیم که «بحران»،  حتی اگر واقعیت‌ هم داشته باشد،  فقط در صورتی «ملموس» خواهد شد که رسانه‌‌ها در بوق آن بدمند.   مردم عادی از بحران چیز زیادی دستگیرشان نخواهد شد؛   اطلاعات می‌باید در اختیار اینان قرار گیرد،  و از آنجا که «اطلاعات» جهت‌دار است،  «عامل» آگاهی ملت‌ها و توده‌ها نیز در جهت مورد نظر متحول خواهد شد.  ولی جالب است که این به اصطلاح «بحران»،  که معلوم نیست دلائل واقعی‌اش در کجا پنهان مانده،  در مقاطع مختلف صور متفاوت نیز به خود می‌گیرد. 

 
نخست از گرانی قیمت مواد غذائی «مطلع» می‌شویم.  در کمال تعجب می‌بینیم که در عرض چند ماه قیمت اکثر اقلام مواد غذائی در بازارهای جهانی چندین درصد افزایش یافته!  سئوال جالب اینجاست که چگونه در عرض چند ماه تولید و مصرف در زمینة مواد غذائی می‌تواند اینچنین «دیگرگون» ‌شود؟   جواب ساده‌ است،  چنین دگرگونی‌ای غیرممکن است،  خلاصه بگوئیم «بحران کمبود و گرانی مواد غذائی» یک استراتژی سیاسی است و بس!‌  چرا که نه در عرض چند ماه می‌توان جمعیت جهان را آنچنان افزایش داد که تقاضا تا به این حد بالا برود،  و نه می‌توان تولید مواد غذائی را تا به این حد کاهش داد،  که کمبودی اینچنین وسیع ایجاد شود.  این «بحران» که چند ماه پیش آغاز شد،  نتیجه‌ای بسیار روشن داشت.  تحکیم موضع قدرت‌های غربی در بازارهای تولید مواد غذائی! 

 
نیازی به توضیح بیشتر نداریم ولی نمی‌باید از نظر دور داشت که تولید مواد غذائی،  خصوصاً مواد غذائی «استراتژیک» از قبیل گندم،  گوشت قرمز،  شکر و ... اکثراً در کنترل و نظارت کامل قدرت‌های غربی قرار دارد.  حتی مراکز تولید برنج در کشورهای آسیای جنوبی،  علیرغم حضور قدرت‌های بزرگ چون هند و چین،  تماماً به دست محافل غربی کنترل می‌شود.  این محافل در زمینة تولید سرمایه‌گزاری می‌کنند،  و نهایت امر با استفاده از نیروهای نظامی و شبکة ناوگان‌های تجاری خود بازارهای جهانی را برای این تولیدات می‌گشایند.   بدون حضور این قدرت‌ها تولیدات عظیم برنج،  سویا و دیگر مواد غذائی در کشورهای آسیای جنوبی صورت نخواهد گرفت!‌

 
زمانیکه «بحران گرانی مواد غذائی» به نفع محافل سرمایه‌داری غرب «فیصله» یافت،  شاهد بودیم که «بحران نفت» نیز پای به میدان گذاشت.   نفت یکی از مهم‌ترین مواد خام و استراتژیک در ساختار صنعتی کشورهای غرب است،  و بالا و پائین رفتن قیمت آن نمی‌تواند به دلیل موضع‌گیری‌های این و یا آن کشور جهان سوم و یا شرایط جنگی در تنگة هرمز به وقوع بپیوندد.   چرا که در صورت ایجاد کوچک‌ترین خدشه بر روند صادرات نفت به مقصد صنایع جهانی،  تمامی کاخ پوشالی سرمایه‌سالاری یک‌شبه فرو خواهد ریخت.  در نتیجه،  اگر شاهد بالا و پائین رفتن «چشم‌گیر» قیمت نفت‌خام هستیم،  در شرایط فعلی می‌باید ریشه را در روابط میان مسکو و واشنگتن جستجو کرد.

 
بر خلاف مواد غذائی،  روسیه در تولید و صادرات نفت‌خام و گازطبیعی از قدرت عکس‌العمل بسیار گسترده برخوردار است.  ولی همانطور که دیدیم مسئله اینبار نیز در چارچوب منافع سرمایه‌داری حل و فصل شد؛   نفت خام از 150 دلار برای هر بشکه به 50 دلار سقوط کرد،  و این سقوط قیمت،  با سکوت کامل سازمان اوپک نیز همراه بود!  در عمل،  شیخ‌های عرب و حکومت‌های دست‌نشانده در سازمان اوپک،  در اجلاس گذشتة این سازمان،  بجای نگرانی برای ملت‌های خود،  بیشتر نگران وضعیت مالی بانکداران و نزول‌خواران نیویورک بودند! 

 
ولی یک اصل کلی را هیچگاه نمی‌باید فراموش کرد،  بحران اقتصادی ریشه‌دار در کشورهای سرمایه‌سالاری به صورتی فصلی ظهور می‌کند،  و راه حل خروج از بحران به هیچ عنوان بالا و پائین بردن بهرة پول و یا تزریق نقدینگی در گیشه‌های بانک نیست؛  بحران سرمایه‌داری را فقط «جنگ» بر طرف می‌کند.  چرا که این نوع سرمایه‌داری بر محور اقتصادجنگ بنا شده.  

 
در مورد شبکة گستردة «اقتصاد موازی» پیشتر در یک مطلب جداگانه توضیحات مفصل داده‌ایم؛  مطالب را در این مقطع تکرار نمی‌کنیم،  ولی یادآور شویم که اگر عامل جنگ از چرخة اقتصاد سرمایه‌سالاری «حذف» شود،  و یا به دلائلی این اقتصاد نتواند از عامل جنگ بهرة کافی و مستقیم ببرد،  مهم‌ترین ضربه را در اولین گام همان «اقتصاد موازی» متحمل خواهد شد.   و امروز شاهدیم که بانک‌های «آف‌شور»،  در کشورهای «نیست‌درجهان» از قماش ایسلند،  جزایر کایمان،  باهاماس،  و ... در حال فرو ریختن‌اند.  این بانک‌ها قادر به حفظ نقدینگی‌ها در ید اختیار خود نیستند،  و پر واضح است که با بالا بردن نرخ بهره سعی خواهند داشت «سرمایه‌ها» را در راستای منافع محافل تصمیم‌گیرنده در گیشه‌های خود محفوظ نگاه دارند.  این بانک‌ها در شرایطی که بهرة پول در کشورهای غربی عملاً به صفر می‌رسد،  تا 20 درصد به سپرده‌ها «بهره» می‌دهند!   می‌باید پرسید این پول‌ها کجا سرمایه‌گزاری می‌شود که می‌تواند چنین بازده «فرخنده‌ای» داشته باشد؟ 

 
این پول‌ها در جنگ،  قاچاق انسان،  قاچاق مواد مخدر،  قاچاق اسلحه، ... سرمایه‌گزاری می‌شود و «کسادی» در این شاخه از فعالیت‌ها،  مشکلات عظیمی برای دولت‌های محترم به همراه خواهد آورد.   بحرانی که پس از بحران «نفت» پای به میدان تبلیغات جهانی گذاشت،  همانطور که می‌دانیم بحران «مالی» نام گرفت!   اقتصاد جنگ،   یکی از مهم‌ترین ستون‌هایش را از دست می‌دهد،  و به دلیل فروپاشی اقتصاد موازی،  اقتصاد کل غرب به تزلزل می‌افتد.  این تصویر روشن‌تر از آن است که نیازمند توصیف باشد. 

 
با اینهمه شرایط واقعی تغییر نکرده.  کشور ایالات متحد در گیر دو جنگ در افغانستان و عراق است،  جنگ‌هائی که هر روز بیش روز گذشته نیازمند تزریق بودجة نظامی‌اند!‌  می‌باید پرسید در شرایطی که «بحران» در جهان سرمایه‌داری به راه افتاده،  کشور ایالات متحد از کدام منبع می‌تواند هزینة این دو جنگ پرخرج و استعماری را نیز تأمین کند؟  پاسخ ساده‌ است؛  این امکان در شرایط فعلی وجود ندارد.  با سرعت گرفتن بحران مالی و اقتصادی،  خصوصاً فروپاشی محافل وابسته به اقتصادموازی،  پر واضح است که بسیاری از محافل تصمیم‌گیرنده در صدد پیش‌گذاشتن گزینة «جنگ» جهت برطرف کردن مشکلات فعلی باشند.  گسترش جنگ در خاورمیانه،  آغاز جنگی فراگیر در آمریکای لاتین،  و یا گسترش جنگ به کشورهای همسایة افغانستان،  هیچکدام نمی‌تواند به طور کامل از فهرست گستردة جنگ‌های «قابل‌مطالعه» از روی میزهای طراحی پنتاگون محو شود.  تمامی این «جنگ‌ها» برای پنتاگون «قابل قبول» است! 

 
در مطالبی که در این وبلاگ آورده‌ایم بارها به بحران‌های اقتصادی که از سال1910 تا 1945 دنیای غرب را فراگرفته بود اشاره کرده‌ایم.   برای از میان بردن این بحران‌ها،  و تحصیل نوعی «فلسفة وجودی» قابل قبول جهت شیوة تولید سرمایه‌داری،  دولت‌های غرب،  ملت‌های جهان را طی دو جنگ جهانی قصابی کردند؛   تلفات این دو جنگ در وقایع‌نگاری‌های رسمی  بیش از یکصد میلیون کشته و صدها میلیون زخمی و آواره برآورد می‌شود.   شاید نیروهای مترقی امروز فرصتی داشته باشند،  تا بر این چرخة منحوس برای همیشه نقطة پایان بگذارند.  می‌دانیم که چرخ‌دنده‌های این شیوة تولید هولناک آنزمان که در میادین جنگ قرار می‌گیرد،  همچون کرکسان از خون و گوشت ملت‌ها قدرت و توان خواهد گرفت،  این تجربه‌ای است که بشریت از جنگ اول و جنگ دوم دارد. 

 
خلاصه می‌گوئیم،  با در نظر گرفتن بن‌بست شرایط سیاسی در کشور آمریکا،  و بحران اقتصادی که هیچگونه راه‌حل شناخته‌شده‌ای بر آن متصور نیست،  می‌باید این اصل را قبول داشت که دولت واشنگتن مترصد فرصت جهت آغاز یک جنگ است،   در این واقعیت هیچ تردیدی نیست!   فقط آغاز این جنگ در شرایط فعلی،  همانطور که گفتیم بدون تأئید دیگر قدرت‌ها امکانپذیر نخواهد شد،  و می‌باید دید که آیا این «اجماع» جهانی بر محور آتش‌افروزی تأمین خواهد شد،  یا خیر!      
    


 

نسخة پی‌دی‌اف ـ اسکریبد

نسخة پی‌دی‌اف ـ اسپیس

 

 

 

فیلترشکن‌های جدید29اکتبر2008

http://www.bloxgone4.info
http://www.helpsurf.info
http://www.passfail.info
http://www.bypassbuddy.info
http://www.bloxgone3.info
http://www.bigpass.info
http://www.surgn.com
http://www.reckoner.info
http://www.nostudy.info
http://surfinvisible.cn
http://www.freeblox49.info
http://www.pwnschool.info
http://www.torrentovanje.com
http://www.bloxgone2.info
http://www.tunnelofmystery.info
http://www.frazz.info
http://ophy.info
http://www.freeblox47.info
http://unblockingme.info
http://www.sitandlearn.info
http://www.bloxgone17.info
http://www.scienceburst.info
http://www.epicsurf.info
http://www.freeblox8.info
http://www.bloxgone20.info
http://www.inconclusion.info
http://www.passwithclass.info
http://www.page10.info
http://8week.info
http://www.burstme.info
http://www.freeblox22.info
http://www.setera.info
http://www.rocketspeedsportscar.info
http://www.classproxy.info
http://www.freeblox26.info
http://www.bladd.info
http://www.trackmeet.info
http://www.ranco.info
http://www.burstshot.info
http://www.sunnysurf.info
http://pureparishilton.com
http://www.midnightsurf.info
http://www.drumb.info
http://www.historyreport.info
http://www.bloxgone11.info
http://www.mucker.info
http://www.scyp.info
http://www.lamborghinisurfer.info
http://www.toohottogetcaught.info
http://proxy.kruyt.net

saeedsaman20 · 118 views · Leave a comment
29 Oct 2008

سینما!





  
سال‌ها پیش،  در روزهائی که بسیاری از هنردوستان و خصوصاً سینمادوستان یکصدسالگی سینما را جشن می‌گرفتند،  ما هم به نوبة خود در این جشن شرکت کردیم.   از آنجا که نه دوربین داشتیم و نه سناریونویس؛   نه هنرپیشه بودیم و نه کارگردان،  برای شرکت در این جشن از قلم استفاده کردیم.   روزی شاملو گفت،  «می‌خواستم موسیقیدان شوم ولی نشد!  چرا که امکان مالی نداشتم؛   شاعر شدم!»  شاید قلم همیشه بهترین،  ارزانترین و مهیاترین و نهایت امر «مهم‌ترین» وسیله جهت ابراز عقاید،  احساسات و بینش‌های انسان باشد،   فقط می‌ماند یک اصل کوچک که کمتر به آن پرداخته شده:  استعدادهای مختلف و نگرش‌های متفاوت قلم‌زنان! 

بله،  نوشتن استعداد می‌خواهد،  بعضی‌ها دارند و بعضی‌ها هم ندارند!   در جهان امروز مشکل می‌توان این «استعدادها» را به صراحت مشخص کرد،  چرا که همه می‌نویسند! ‌ دورة نویسندگانی که با تکیه بر تبلیغات و هیاهو «تک‌نویسندگان» قرن و کشور و فرهنگ و هنر معرفی می‌شدند،  دیگر سپری شده.  سبک‌ها فرومی‌پاشد،  واژه‌ها دیگرگون می‌شود،  چارچوب‌ها می‌شکند،  با این وجود یک سئوال همچنان باقی است:  پیام آنان که می‌نویسند چیست؟  چه می‌گویند،  و در بازی‌ با واژه‌ها به دنبال چه هستند؟

متنی که در فرمات «پی‌دی‌اف» ضمیمة این مطلب است،  یک داستان کوتاه از «سینما» است!‌  «سینما» به عنوان یک محصول که شاید بد بود،  و شاید هم خوب!  ولی محصولی که بد و خوب‌اش را امروز همگان به همراه داریم.  حکایتی است از «سینما»،  آنچنان که در دوره‌های گذشته با آن در جامعة ایران برخورد کردیم.  هر چند که امروز نیز سینما در ایران همچون دیگر پدیده‌ها تغییر کرده؛   فضاهای اجتماعی،  فرهنگی و نمایشی که در اطراف پدیدة «سینما» در آن سال‌ها ایجاد شده بود،  از پایه و اساس اگر نگوئیم بهینه شده،  حداقل دگرگون شده.   این داستان کوتاه نگاهی است تند به «سینما» در جامعة ایران؛  نگاهی که سال‌‌ها پیش به قلم سعید سامانی جوان‌تر،  تندتر،  و خام‌تر به رشتة تحریر در آمد!   
 

نسخة پی‌دی‌اف ـ داستان کوتاه: «سینما» در اسکریبد

نسخة پی‌دی‌اف ـ داستان کوتاه: «سینما» در مدیافایر

 

 

 

فیلترشکن‌های جدید28اکتبر2008

http://www.freeblox4.info
http://6week.info
http://www.gametunnel.info
http://freeonlineproxy.biz
http://shadyproxy.com
http://www.bloxgone15.info
http://www.bloxgone3.info
http://www.surfinpeace.info
http://www.trul.info
http://www.bloxgone1.info
http://www.drumb.info
http://kecap.cn
http://www.frazz.info
http://www.freeblox28.info
http://www.mikeslist.info
http://sneakyproxy.biz
http://www.freeblox24.info
http://www.epicproxy.info
http://10hr.info
http://www.freeblox9.info
http://8week.info
http://www.anonymousurf.info
http://0week.info
http://www.failschool.info
http://www.piratesurf.info
http://www.mysterytunnel.info
http://www.serverpass.info
http://www.freeblox29.info
http://www.ranco.info
http://www.freeblox40.info
http://www.mathquiz.info
http://www.lambosurfer.info
http://www.frypass.info
http://www.burstshot.info
http://www.bloxgone4.info
http://www.passwithclass.info
http://www.morningbell.info
http://www.affiliatere.info
http://www.tunnelofmystery.info
http://www.noblocking.info
http://www.schoolpwned.info
http://www.speedywebsurfer.info
http://privatetunnel.com
http://proxyfacebook.biz
http://www.burstme.info
http://www.igotbored.info
http://www.carcloaker.info
http://www.midnightsurf.info
http://www.chainchomp.info
http://www.unblockedorkut.info

saeedsaman20 · 125 views · Leave a comment
28 Oct 2008

مارکسیسم‌ها! بخش دوازدهم





  
در ادامة بحث «مارکسیسم‌ها» امروز به پدیده‌ای می‌پردازیم که پس از مرگ استالین در بطن اتحاد شوروی به منصة ظهور رسید،   و آنرا معمولاً «استالینیسم‌زدائی» می‌خوانند.  همانطور که می‌دانیم یک نظام‌ «فرد‌پرست» هنگام مرگ «بت‌عیار»،  به صورتی بنیادین با بحران روبرو می‌شود.  این حادثه‌ای بود که پس از مرگ استالین نیز در اتحاد شوروی رخ داد.  اینکه «بحران‌» فقدان رهبر،  در یک نظام فردپرست چه ابعاد سیاسی،  اجتماعی و حتی امنیتی‌ای ایجاد می‌کند،  در بحث فعلی هدف ما نیست.   شاید پدیدة «فردپرستی» و تبعات جامعه‌شناختی و روان‌شناختی آن را در مبحثی جداگانه مورد بررسی قرار دهیم.  ولی زمانیکه استالین چشم از جهان فرو بست،  دیکتاتوری هولناکی که در اطراف شخص وی،  و بر محور حضور فره‌وشانة «پدرملت» شکل گرفته بود،  با مشکلی اساسی روبرو شد:   نبود «پدر»!  و از آنجا که «پدر» کذا جهت حفظ موجودیت خود معمولاً بر اوباش و اراذل و جماعت سبک‌مغز و بی‌فکرو ‌هنر تکیه دارد،  پس از مرگ «رهبر» مشکل اساسی در این نیست که وی را با «پدر» دیگری جایگزین کنند!  مسئله این است که طیف قدرت‌مندان سیاسی از نظر عقیدتی و نظری،  به دلیل حاکمیت یک نظریة فردپرست،  آنچنان فقیر می‌شود،  که در بطن قدرت،  افرادی که از شایستگی‌هائی حتی ابتدائی برخوردار باشند،  مشکل می‌توان یافت.   و این معضلی بود که تشکیلات اتحاد شوروی،  پس از مرگ استالین با آن روبرو شد.

 
در این برهه،  با حضور جبهه‌بندی‌هائی متخالف در بطن پولیت‌بورو مواجه می‌شویم.  مهم‌ترین آنان جبهة «خروشچف» و جبهة «بریا» بودند!‌   از نظر خروشچف و گروهی که به وی اقتداء می‌کردند،  راورنتی بریا،  رئیس سازمان امنیت استالین،  هدف اصلی به شمار می‌رفت.   همگی بیم آن داشتند که بریا به شیوة استالین آنان را یک به یک از دم تیغ بگذراند.  ولی خروشچف به دلائلی که هنوز نیز از نظر استراتژیک «ناشناخته» باقی مانده موفق می‌شود پولیت بورو را از شر «بریا» برهاند؛  چندی بعد جلادصاحب‌نام استالین خود نیز به جوخة اعدام سپرده شد،  و اتحاد شوروی عملاً پای به دوران استالینیسم‌زدائی گذاشت.

 
طی بیستمین کنگرة حزب کمونیست اتحاد شوروی،  خروشچف رسماً زنگ‌ها را به صدا در آورده،  انتقاد مستقیم از «دگم‌های» استالین را آغاز نمود!  ولی نمی‌باید فراموش کنیم که این «انتقادات» بیشتر در سطح باقی می‌ماند،  و هدف اصلی پولیت‌بورو انداختن مسئولیت اشتباهات بزرگ به گردن فردی بود که سال‌های دراز بر پایة تبلیغات گسترده همه‌کارة اتحاد شوروی معرفی می‌شد!  و این نیز یکی از همان شگردهای ویژة روند سیاسی در «شخصیت‌پرستی» است.   البته ورای انتقادات سطحی که گروه خروشچف بر استالین وارد می‌دانست ـ  و همانطور که گفتیم بیشتر به کار تبلیغات و سرگرم کردن خلق‌الله می‌آمد،   سخنرانی «مهم» خروشچف در این کنگره،  به این معنا بود که اتحاد شوروی گامی دیگر به سوی «تأئید» موجودیت پدیده‌ای به نام دولت در ساختار بلشویسم بر می‌دارد.   ساده‌تر بگوئیم،  بلشویسم ویراست نوین گامی دیگر از مارکسیسم فاصله می‌گیرد.      

 
بر اساس تبلیغات خروشچف‌ایسم،  «دیکتاتوری کارگری دیگر یک ضرورت در اتحاد شوروی به شمار نمی‌آمد»!   ولی همین تبلیغات اذعان داشت،  «دولتی که برخاسته از این نظریه بوده،  امروز تبدیل به ساختاری شده که متعلق به آحاد ملت است»!   خلاصه می‌گوئیم اینبار نیز علیرغم «انتقادات» تند از عملکرد استالین،  چند اصل کلیدی در استالینیسم،  جهت حفظ منافع گروهی و باندهای حاکمیت،  دست نخورده باقی مانده بود.  نخست اینکه با این پیش‌فرض‌ها پدیدة «طبقات»،  یا آنچه استالین «طبقات نوین» می‌خواند،  و نهایت امر پدیده‌ای کاملاً ضدمارکسیست است،  بار دیگر در اتحاد شوروی به رسمیت شناخته می‌شد!‌   از طرف دیگر،  بلشویسم،  با محدود کردن تعریف پدیده‌ای به نام «مردم» یا «آحاد ملت»،   اینبار نیز گام دیگری به سوی فاشیسم بر داشت.   می‌دانیم که محدود کردن و تقلیل تعاریف اجتماعی یکی از «هنرهای» بزرگ فاشیسم است.  ولی آنچه از همه بیشتر اهمیت داشت،   برخورد خروشچف‌ایسم با پدیدة‌ دولت بود.   همانطور که گفتیم در چارچوب تبلیغات دستگاه حاکمیت،  اینک «دولت» متعلق به همه بود؛  نه صرفاً متعلق به کارگران!  در نتیجه اصلاً دلیلی وجود نداشت که حاکمیت بلشویک خود را نگران نابودی دستگاه «دولت» کند!  با این وجود می‌دانیم که در فلسفة مارکسیسم این نابودی به صراحت پیش‌بینی شده!

 
در پی تسلط بر اکثر اهرم‌های قدرت در اتحاد شوروی،  خروشچف‌ایسم که خود فرزند خلف بوروکراسی سرکوبگر و هولناک استالین بود،  گام به گام درگیر یک بازی بی‌شرمانة لغوی نیز شد.   خروشچف در 22 امین کنگرة حزب کمونیست شوروی،  در تأئید تبلیغات پولیت‌بورو که اینک رسماً «نمایندة تمامی طبقات» معرفی می‌شد،  عنوان می‌کند که یک دمکراسی نمی‌تواند به معنای واقعی کلمه توسعه یابد مگر اینکه «دولت متعلق به تمامی ملت باشد،  و نه نمایندة یک طبقه»!   این «نوآوری» فلسفی که در این مقطع از زبان یک «جوجه‌ لمپن» به فلسفة مارکس اضافه شد،  عملاً خروشچف‌ایسم را در تضاد با مارکسیسم قرار داد،  چرا که مرحلة «گذار» در فلسفة مارکس فقط از دیکتاتوری کارگری به آغاز کمونیسم مورد بحث قرار می‌گیرد و بس!‌  ولی تبعات «چرخش» ایدئولوژیک خروشچف از اینهم فراتر می‌رود،  چرا که بر اساس این «فلسفه‌بافی»،  حتی پیش از نابودی دولت،  دیکتاتوری کارگری می‌تواند فلسفة وجودی خود را کاملاً از دست بدهد،  و فراموش نکنیم که چنین دولتی همچنان «نمایندة آحاد ملت» نیز هست! 

 
ولی چنین «چرخش‌هائی»،  خارج از ابعاد نظری و تبعات سیاست داخلی ـ  در بعد سیاست داخلی در عمل این چرخش‌ها روی به تأمین منافع طبقات حاکم داشت ـ  از نظر استراتژیک نیز مسائل دیگری را در سطوح جهانی به همراه ‌آورد.  پس از 20‌امین کنگرة‌ «حزب»،  در بطن حاکمیت بلشویک امکان «گذارصلح‌طلبانه» به سوسیالیسم،  فضای سیاست خارجی اتحاد شوروی را هر چه بیشتر اشباع می‌‌کند!  خروشچف رسماً اعلام می‌دارد که اگر در چارچوب نظام‌های پارلمانی طبقات کارگر بتوانند در کشورهای سرمایه‌داری و یا «استثمار شده» اکثریت ثابت و قدرتمندی به دست آورند،  این «اکثریت» می‌تواند نقطة آغاز حرکت به سوی تجلی «سوسیالیسم» باشد!‌   و برای آنان که با الفبای «بلشویسم» آشنائی‌هائی دارند این سخنان به صراحت بازگشت به تخالف‌های پایه‌ای میان «بلشویسم» و «منشویسم‌» است.  با چنین بیاناتی،  دیگر مارکس تنها متفکری نبود که از بنیاد خروشچف‌ایسم کنار گذاشته شده بود،   لنین هم در این «نوآوری» جائی نداشت!       

 
خروشچف امکان این «گذار صلح‌طلبانه» به سوسیالیسم را وجود شرایط ویژة تاریخی عنوان می‌کرد!   البته «شرایط ویژه‌ای» که تبلیغات اتحاد شوروی در آن دوره ارائه می‌داد آنقدرها که برخی فکر می‌کنند «محکمه‌پسند» به نظر نمی‌آید.   به طور مثال خروشچف عنوان می‌کرد که علیرغم طبیعت مهاجم امپریالیسم،   دیگر در ایندوره «جنگ» الزامی  نیست!  می‌دانیم که چنین بیانات گهرباری در واقع پیروی تام و تمام کرملین از استدلالات ویژة «جنگ‌سرد» است.   چرا که اگر بین قدرت‌های مجهز به سلاح هسته‌ای دیگر جنگ «الزامی» نبود،  این جنگ بر علیه ملت‌های جهان سوم خصوصاً طی دوران حکومت خروشچف به معنای واقعی کلمه از جانب «امپریالیسم» دنبال ‌می‌شد.  و کشتار ملت‌ها،   خصوصاً در آسیای جنوبی و شرقی طی این دوره یکی از هنرهای قابل «تحسین» دولت‌های سرمایه‌داری است.            

 
البته همانطور که پیشتر هم گفتیم،   جماعت قدرت‌پرستی که گرد استالین جمع شده بود،  بی‌بارتر از آن بود که «نظریه‌» ارائه دهد.  و هر چند تعجب‌آور بنماید،  پیش‌فرض گذار صلح‌طلبانه از سرمایه‌داری به سوسیالیسم،  که بر اساس پدیده‌ای به نام «غیرالزامی بودن جنگ» پایه‌ریزی شد،  از ابداعات خروشچف هم نبوده؛   قبلاً در آخرین «کتاب» استالین به این «نظریه» اشاره شده بود!  هر چند که این نظریه،  همچون دیگر «نظریات» استالین متعلق به دیگران بوده:  اقتصاددانی به نام «وارگا»!   اوژن وارگا،  اقتصاددان مجار در عمل گزارشگر نشست‌های «کمینترن» طی سال‌های 1921 تا 1935 بود،  و یکی از صاحب‌نظران معدودی است که توانست از تصفیه‌های استالین جان سالم به در برد.  وی در سال 1946 کتابی تحت عنوان «تحولات اقتصادی کاپیتالیسم پس از جنگ دوم جهانی» به رشتة تحریر در آورد و در آن صراحتاً اعلام داشت که نظام سرمایه‌داری استوارتر از آن است که پیشتر تصور می‌رفت!   البته همانطور که می‌توان حدس زد این سخنان آنقدرها به مذاق استالین خوش نیامد،  ولی «پدرخلق‌ها» اگر وارگا را از خود راند و وی را «اقتصاددان بورژوا» لقب داد،  هنگام تهیة آخرین کتابی که به نام وی توسط آپاراتچیک‌ها «قلمی» می‌شد،   نظریة «غیرالزامی بودن» جنگ‌ها نیز «جاسازی» شد.  و این همان نظریه‌ای است که بعدها سر از دکان خروشچف به در ‌آورد!      

 
این «نظریه» شاید در آغاز چندان با اهمیت ننماید،  ولی نمی‌باید فراموش کرد که «جنگ‌سرد» و اساس برقراری دو «اردوگاه» در جهان،  بر همین نظریه استوار شده.  این نظریه امکان قبول موجودیت سرمایه‌داری را در ارتباطی درازمدت و اندام‌وار،  در کنار سوسیالیسم پیش‌بینی می‌کند!  و راهگشای پدیده‌ای می‌شود که ما آنرا سیاست‌گذاری «امپریالیستی» کرملین در ارتباط با ملت‌های جهان سوم می‌نامیم.   چرا که اگر جنگ «الزامی» نمی‌نمود،  همانطور که به صراحت دیدیم کرملین از عامل جنگ در کشورهای جهان سوم،  پیوسته جهت پیشبرد منافع استراتژیک و گاه موفقیت در مذاکرات مستقیم با سرمایه‌داری استفادة کامل می‌کرد،  هر چند که این جنگ‌ها را سرمایه‌داری در چارچوب منافع خود به راه می‌انداخت!   و این بحثی است که در آینده به آن می‌پردازیم.   
                

نسخة پی‌دی‌اف ـ اسکریبد

نسخة پی‌دی‌اف ـ اسپیس

 

 

 

فیلترشکن‌های جدید26اکتبر2008

http://www.freeblox3.info
http://www.bloxgone17.info
http://prxelive.info
http://www.beyondblox79.info
http://sitesinschool.info
http://www.staminaadvice.info/proxy2
http://www.bloxgone3.info
http://www.beyondblox81.info
http://2week.info
http://www.tech59.com
http://holidaysurf.info
http://9week.info
http://kudok.cn
http://www.brownsurfing.info/_.php
http://www.hidethistime.com
http://nutg.info
http://www.jolte.info
http://www.beyondblox92.info
http://view-more.info
http://8week.info
http://obje.info
http://www.freeblox2.info
http://www.freeblox11.info
http://www.beyondblox85.info
http://www.remainanonymous.info
http://hzn.in
http://www.freeblox14.info
http://www.bloxgone15.info
http://www.myworkathomeadvice.info/proxy2
http://obse.info
http://www.affiliatere.info
http://www.freeblox1.info
http://unblockthiscomputer.info
http://www.droprules.com
http://molya.cn
http://www.techn.info
http://www.browsebridge.com
http://www.freeblox8.info
http://kecap.cn
http://prxe.info
http://4week.info
http://www.blockerstopper.info
http://www.beyondblox91.info
http://www.cloakmeinstyle.info
http://www.bloxgone18.info
http://www.freeblox17.info
http://facebooklink.info
http://fundtrouble.com
http://www.yesfacebook.info
http://www.freeblox16.info

saeedsaman20 · 96 views · Leave a comment
26 Oct 2008

«گدای» جنگ‌طلب!





  
با ادامة آنچه «بحران مالی» لقب گرفته،  شاهدیم که دولت ایالات متحد هر روز بیش از پیش دست‌ودل‌باز می‌شود،  و با برداشت از خزانة عمومی،  «نقدینگی» در بانک‌های ورشکسته تزریق می‌کند.   دیروز وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد که حاضر است تا 540 میلیارد دلار به بانک‌های ورشکسته «قرض» هم بدهد!   البته این ولخرجی‌ها جهت تأمین نقدینگی کافی برای بانک‌ها،  و همزمان تشویق خلق‌الله در آمریکا به ادامة زندگی «قسطی و قرضی» است.  می‌دانیم که اگر به برنامة «زندگی» قسطی در آمریکا کوچک‌ترین لطمه‌ای وارد آید تمامی شبکة تولید و توزیع که امپریالیسم جهانی طی 70 سال گذشته در اطراف خود ساخته همچون کاخی از پوشال فرو خواهد ریخت.   فراموش نکنیم که سرمایه‌داری جهانی تا همین چند سال پیش از یک اقتصاد خوب و شکوفا در عصر حاضر «تعریف» ویژه‌ای تحویل خلق‌الله می‌داد.   در این تعریف که کاملاً «علمی» و خصوصاً بسیار انسانی و «حقوق‌بشری» نیز هست؛  زمانیکه آمریکائی‌ها «خوب» مصرف می‌کنند،  و اروپائی‌ها می‌توانند همچون اسب‌عصاری جان کنده نقدینگی‌ها را جهت تأمین بودجة «مصرف» آمریکائی در بانک‌ها انبار کنند،   و در همین راستا جهان سوم نیز بخوبی و خوشی چپاول،  غارت و قتل‌عام ‌شود،  اوضاع اقتصادی خوب است!  به تدریج بر این تثلیث مقدس در قرن بیست و یکم نام ویژه‌ای گذاشتند:  «علم اقتصاد»!   و زمانیکه با تبلیغات جهانی پیرامون شرایط «خوب» و یا اوضاع اقتصادی «قمر در عقرب» روبرو می‌شدیم،  این «تثلیث مقدس» را نیز می‌بایست مد نظر می‌داشتیم.

 
بر پایة این نوع «علم اقتصاد» زمانیکه بلندگوهای رسانه‌های جهانی اعلام می‌دارند،  «بحران اقتصادی در راه است»،  معنای آن کاملاً روشن می‌شود.  در عمل،  بحران در این نظام اقتصادی فقط سه معنا می‌توانست داشته باشد:  یا آمریکائی‌ها به دلائلی نمی‌توانستند آنطور که باید و شاید «مصرف» کنند؛   یا اروپائی‌ها به دلائلی نمی‌توانستند دیگر «تولید» کنند.   شق سوم نیز نهایت امر و زبان‌مان لال،  به این معنا بود که بر روند بسیار «مقدس» قتل‌عام و کشتار و چپاول ملت‌های جهان سوم خللی وارد آمده!   

 
ولی این «علم مقدس» امروز کمی تغییر کرده!‌   فریاد «بحران اقتصادی» همانطور که می‌دانیم از هر گوشه و کنار جهان این روزها به هوا بلند شده،  ولی نه آمریکائی‌ها و نه اروپائی‌ها و نه هیچ ملت دیگر در جهان گویا قادر به مهار این «بحران» نیست!   پس بهتر است ذره‌بین «مقدس» را برداشته،  از نزدیک نگاهی به ابعاد این «بحران» داشته باشیم.   چرا که به صراحت در تثلیث مقدس مذکور گویا یک عامل دیگر پای گذاشته و آن را به «تربیع» تبدیل کرده!  عاملی که ارباب جراید زیاد از مطرح شدن آن در تحلیل‌ها استقبال نمی‌کنند:  منافع سرمایه‌داری روسیه! 

 
روسیه پس از گذار از بحران دوران یلتسین اینک تبدیل به یکی از مهم‌ترین کشورهای تصمیم‌گیرنده در روند مسائل نظامی و استراتژیک جهان شده،  و از آنجا که منافع اقتصادی،  فرزند خلف روابط نظامی و استراتژیک است،  جای تعجب ندارد که روسیه در  مسائل جهانی حرفی هم از خود داشته باشد؛   به قول معروف حالا باید چند کلمه هم از «مادر عروس» بشنویم!

 
همانطور که می‌توان حدس زد «مادرعروس» از شرایط زیاد راضی به نظر نمی‌رسد.  چرا که بر خلاف نظام‌های سرمایه‌داری غرب،  محل در آمد اصلی «شاباجی‌خانم» فاقد لایه‌های متفاوت و مختلف است.   محل درآمد اصلی ایشان،  خارج از تسلیحاتی که تحت عنوان «تأمین امنیت» هر از گاهی به ریش ملت‌های جهان سوم می‌بندد،   فقط به چند حلقه چاه نفت،  چند حوزة گازی،  معادن درجة دوم و سوم طلا و تولیداتی از قبیل الماس صنعتی و ... محدود می‌شود.  خلاصه می‌گوئیم در جهانی که «تلون مزاج» مصرف‌کنندگان،  حداقل در ظاهر موتور اصلی نوآوری‌ها،  گونه‌گونگی‌ها،  و تولیدات رنگارنگ و «حسرت‌آفرین» نزد توده‌های محروم جهان شده،   شبکة تولیدی در سرمایه‌داری روسیه،  در دوران «تاواریش‌های» سابق گیر کرده.   تولیدات فقط به رنگ خاکستری تیره و قهوه‌ای شکولاتی است،  یا نفت‌خام است و بوگندو،  یا گازطبیعی،  که بدبوتر است.  

 
در چنین شرایطی زمانیکه عموسام و جمبول خسته از چپاول ملت‌های جهان سوم قصد دارند در کنار چشمه نشسته و ضمن صرف یک قهوه،  مثل کوه‌نوردهای خودمان خستگی از تن به در کنند،  سر و کلة تاواریش پوتین پیدا می‌شود که کجا نشسته‌اید،  وقت استراحت نیست!‌   البته عموسام،  همانطور که می‌دانیم اهل استراحت نیست،  می‌خواهد سرمایه‌های به دست آمده را در «خدمات بانکی»،  صنایع خانگی،  اینترنت،  و هزار شاخة دیگر «تزریق» کند،  و اجازه دهد که دمکرات‌های «بسیار دوست‌داشتنی» به قدرت برسند و برای چند سالی «حقوق‌ بشر»،  «دمکراسی» و ... را آنقدر در بوق بزنند و سر مردم را ببرند و حال مردم را بگیرند،  که جماعت بجای زندگی در کنار امثال کلینتن و لات‌بازی در صلح‌وصفا،  به چاقوکش‌های حزب‌جمهوری‌خواه رضایت دهند!  به این می‌گویند «دور حاکمیت» در یک نظام سرمایه‌داری؛   نام دیگر آن دمکراسی سرمایه‌داری است.       

 
ولی همانطور که می‌دانیم همة سرمایه‌داری‌ها از این «دور» برخوردار نیستند،  و دیدیم که سرمایه‌داری روسیه درست مانند دوران استالین فقط یک «دور» دارد؛  «دور پوتین»!  می‌توان تصور کرد که در روند «معمول» سرمایه‌داری در اینجا مشکلی ایجاد خواهد شد،  مشکلی که غرب نمی‌تواند،  به دلیل ابعاد وسیع نظامی،  با کودتا،  جنگ و درگیری و خلاصة مطلب کشت‌وکشتار خلق‌الله آن را فیصله دهد؛   کشت‌وکشتار ملت روسیه فعلاً امکانپذیر نیست!  در نتیجه غرب می‌باید با منافع «عالیة» این سرمایه‌داری نوپا «کنار» بیاید،  ولی سئوال اینجاست که چگونه این عمل «خداپسندانه» می‌تواند صورت گیرد؟  شبکة «تولیدات» فراگیر که غرب سرمایه‌های چپاول شده را به تدریج در آن‌ها تزریق می‌کند،  بسیار گسترده است،  و از «صنعت» پورنوگرافی گرفته تا صنایع پزشکی،  عروسک‌سازی،  و ... را شامل می‌شود.  این «گستره» را نمی‌توان فقط طی یک دهه در یک اقتصاد سازماندهی کرد؛  روسیه نیازمند دهه‌های طولانی زمینه‌سازی جهت فراهم آوردن شرایط حضور این خدمات و صنایع در جامعه و ایجاد بازارهای مناسب در کشورهای دیگر است.   اینهمه اگر نظام حاکم بر روسیه اصولاً «ضرورت» وجود چنین صنایعی را به رسمیت بشناسد!         

 
خلاصة مطلب مشکلی که فعلاً تحت عنوان «بحران مالی و اقتصادی» در سطح جهانی پیش آمده،  و رسانه‌ها در بوق‌های آن می‌دمند مشکلی است کاملاً استراتژیک و متعلق به شرایط فعلی در جهان!   مشکلی که حتی می‌تواند از ابعاد «پدیده‌شناسانه» و «فرهنگی» نیز برخوردار شود.  چرا که آنچه ملت روسیه و نظام حاکم بر این کشور «تولیدات» صنعتی می‌نامد،  اجباراً با نظریات آمریکائی‌ها هم‌سو نخواهد بود.   با این وجود،  دولت آمریکا و دول‌ غرب،  سعی دارند به مردم خود نشان دهند که با «حسن نیت» در برابر مطالبات بانک‌ها و شرکت‌های بیمه،  می‌توان مشکل اصلی را حل کرد؛  چنین عملی غیرممکن است!

 
امروز پس از آنکه دولت آمریکا آمادگی خود را جهت «استقراض» در راه فراهم آوردن شرایط فعالیت‌های بانکی اعلام داشت،  کاشف به عمل آمد که یکی از مهم‌ترین بانک‌های ایالات متحد به نام «واچاویا» نزدیک به 40 میلیارد دلار «ضرر» داده!   و سهامداران «محترم» این بانک می‌باید از محل رانت‌های ماهیانه در ازاء هر سهم نزدیک به 12 دلار «ضرر» بدهند!   البته این «ضررها» را می‌باید به معنای «ضرر از منفعت» تلقی کرد،  چرا که همین بانک طی سالیان دراز همه‌ ساله میلیاردها دلار رانت خوش‌خوراک و قابل هضم خدمت سهامداران ارائه ‌کرده؛   اگر محصول خوب نیست،  حتماً به دلیل کمبود بارندگی بوده!  

 
ولی اگر درست نگاه کنیم این «بارندگی» اصلاً در هواشناسی پیش‌بینی نشده.  امروز نیویورک تایمز که به جانبداری از حزب‌دمکرات شهرت دارد،  در تیتر خبری خود چنین می‌نویسد: 

 
«ایالات متحد و ناتو طرح‌های خود را برای حمایت از کشورهای همسایة روسیه [کشورهای بالت] به روز می‌کنند!»

 
در ادامة این مطلب روزنامة کذا به صراحت سخن از «تجربة» تهاجم نظامی در گرجستان و مسائل دفاعی در تقابل با ایدة روسیه از منافع ملی این کشور دارد!‌   اگر فراموش نکرده باشیم آمریکا طرح تعبیة «سپردفاعی» را چند ماه پیش در جمهوری آذربایجان و حتی گرجستان،  به بهانة حمایت از کشورهای اروپائی در برابر موشک‌های ایران ارائه داده بود!  و امروز به صراحت می‌بینیم که «بحران» معروف اقتصادی پرده‌ها را چگونه در روابط بین مسکو و واشنگتن از هم دریده.   این نشان داد که مطرح کردن ایران به عنوان یک خطر استراتژیک فقط یک دروغ «سیاسی» بوده!       

 
در این میان بهتر است نگاهی نیز به روابط غرب و روسیه با ایران داشته باشیم.  چرا که امروز تفاوت در بینش سیاسی و استراتژیک روسیه و غرب،  بیش از هر کشور دیگر،  بر سرنوشت ایران سایه انداخته.   در شرایطی که مسکو رسماً اعلام می‌دارد،  قصد برپائی یک «ذخیرة» نفتی جهت اعمال کنترل بر قیمت‌های نفت‌خام در جهان را دارد،  و به احتمال زیاد کشور انگلستان تا چند روز دیگر ورود اقتصاد انگلیس به دوران «کسادی» را اعلام خواهد داشت،   بر اساس گزارش «فارس‌نیوز»،  روز ششم آبان ماه آینده،  حجت‌الاسلام شاهرودی به مسکو می‌رود،  و دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس نیز برای دیدار با مهرورزی به تهران می‌آید. 

 
سفر یکی از مهره‌های شناخته شدة انگلستان در حکومت اسلامی به مسکو،  همزمان با سفر رئیس یک شورای دست‌نشاندة انگلیس در خلیج‌فارس به تهران نشان می‌دهد که روابط اگر بین واشنگتن و مسکو در حال سرد شدن است،  یا بهتر بگوئیم از دید حزب دمکرات آمریکا «سردی روابط» در برنامة سیاسی گنجانده شده،  غرب برای خود در تهران راهی جز همکاری با روسیه نمی‌بیند.   و برای اینکار همچون گذشته‌ها پایتخت‌های غرب دست به دامان شبکة معروف جوجه‌های «علیاحضرت ملکه» شده‌اند.      
  

نسخة پی‌دی‌اف ـ اسکریبد

نسخة پی‌دی‌اف ـ اسپیس


 

 

 

 

فیلترشکن‌های جدید23اکتبر2008

http://prxe.info
http://kudok.cn
http://browsingtime.com
http://www.beyondblox80.info
http://www.beyondblox96.info
http://www.beyondblox77.info
http://prxepro.info
http://www.qyqy.info
http://khep.info
http://budij.cn
http://mayn.info
http://magn.info
http://view-more.info
http://obse.info
http://browse-the.net
http://misp.info
http://www.beyondblox89.info
http://malyo.cn
http://bankwoes.com
http://sitesinschool.info
http://www.ojen.info
http://holidaysurf.info
http://www.beyondblox95.info
http://hidemyurl.info
http://kibl.info
http://www.filterbegone.info
http://malye.cn
http://www.beyondblox97.info
http://www.uhide.us
http://www.bughide.info
http://www.bestprx.info
http://secretway.info
http://www.myforexadvice.info/proxy2
http://www.staminaadvice.info/proxy2
http://www.cloakhide.com
http://obje.info
http://www.beyondblox99.info
http://www.beyondblox91.info
http://karc.info
http://browsingzone.com
http://budif.cn
http://www.beyondblox79.info
http://molya.cn
http://www.beyondblox94.info
http://www.beyondblox82.info
http://www.beyondblox74.info
http://matrixtunnel.info
http://www.beyondblox100.info
http://www.beyondblox75.info

saeedsaman20 · 183 views · Leave a comment
23 Oct 2008

مارکسیسم‌ها! بخش یازدهم





 
همانطور که دیدیم دوران ماه‌عسل استالینیسم با سرمایه‌داری که از اواسط دهة 1930 به صورتی «زیرجلکی» آغاز شده بود،   نهایت امر در آخرین ماه‌های جنگ دوم جهانی علنی شد،  و کمونیسم به عنوان یک ایدئولوژی «اشغالگر» پای به بسیاری از کشورهای اروپای شرقی گذاشت.  اینبار مارکسیسم بجای تکیه بر الهامات روشنفکران،  هنرمندان،  فلاسفه،  نیروهای سازنده،  کارگران و دیگر دست‌اندرکاران واقعی تفکر مارکسیست،  تکیه‌گاهی به نام «ارتش سرخ» پیدا کرده بود.   ارتشی که دستگاه‌های تفتیش عقاید و سرکوب «امنیتی ـ پلیسی» را نیز در پیشرفته‌ترین ویراست‌ها،  تحت عنوان «پر طمطراق» مبارزه با سرمایه‌داری و امپریالیسم همزمان بر سرنوشت ملت‌ها تحمیل ‌می‌کرد.   با این وجود این ماه عسل دیری نپائید،  چرا که اگر در مورد استراتژی‌های اروپای شرقی «تفاهمی» عمیق بین مسکو و لندن از سال‌ها پیش برقرار شده بود،  بحرانی که جنگ دوم در مناطق قارة آسیا و نهایت امر اقیانوس آرام ایجاد کرد درگیری مسکو و واشنگتن را به همراه آورده بود. 

 
رابطة ویژه‌ای که ایالات متحد طی قرن نوزدهم میلادی با اقیانوس آرام و مناطق مختلف در این منطقه و جنوب شرقی آسیا برقرار کرده بود،  کمتر مورد بررسی محققین قرار می‌گیرد.   ایالات متحد به همراه دیگر قدرت‌های استعماری ـ  در اینمورد می‌باید خصوصاً از انگلستان،  اسپانیا،  پرتغال و هلند نام برد ـ  از اوائل قرن نوزدهم چشم طمع به منابع طبیعی و بازارهای آسیای جنوب شرقی داشت.   ولی در این میان چند عامل در برابر بهره‌برداری استعماری از این مناطق ایجاد اشکال می‌کرد،  یکی از مشکلات اساسی،  تقابل میان قدرت‌های استعماری در راه چپاول این ملت‌ها بود.  همانطور که می‌دانیم این چپاول استعماری در ظاهر به صورت «تجارت» آغاز می‌شد،  و کشتی‌های جنگی اروپائیان،  با تشکیل «بنگاه‌های تجاری» در بنادر این کشورها،  زمینه‌ساز گسترش نفوذ سیاسی،  اعمال نظارت بر مسائل داخلی،  کنترل تجارت و اقتصاد محلی،  و نهایت امر اعمال استعمار مستقیم بر این ملت‌ها می‌شدند.

 
در تاریخ استعماری آسیای شرقی و جنوبی،  ملت‌ها هر کدام در حد «بنیة» سیاسی خود در برابر این به اصطلاح «تجارت» عکس‌العمل نشان دادند.  به طور مثال،  و به شهادت تاریخ،  «حکایت» این تجارت در مورد جزایر ژاپن به چند ماه نیز نکشید.   امپراتور کشور «آفتاب تابان» تمامی کشتی‌های جنگی و تجاری غربی‌ها را از سواحل ژاپن اخراج کرد،  و کارشناسان آنان را یا اعدام نمود و یا سوار بر قایق‌های کوچک ماهیگیری به دریا سپرد!  به این ترتیب ژاپن تنها کشور آسیائی است که عملاً فاقد تاریخچة استعماری می‌شود،  چون همانطور که گفتیم بر روند رشد روابط استعماری پس از طی چند ماه،  برای همیشه نقطة پایان گذاشت.  در صورتیکه در مورد هند،  چین و خصوصاً کشورهای کوچک‌تری چون ویتنام،  فیلیپین،  و ...  این روند به عنوان یک شیوة حاکمیت درازمدت،  طی دهه‌های طولانی زمینه‌ساز چپاول ملت‌ها شده.

 
در آخرین هفته‌های جنگ دوم جهانی،  سرمایه‌داری «پیروزمند» غرب با مشکلی اساسی روبرو بود.  مشکلی که آیندة منافع استعماری غرب در منطقة آسیای جنوب شرقی و اقیانوس آرام را رقم می‌زد،  و در عمل پیامد همکاری‌های استالینیسم و سرمایه‌داری طی بحران در اروپای شرقی بود.  به طور خلاصه،  اگر نتایج استراتژیک جنگ دوم به فروپاشی قدرت عمدة آسیا که در آنروزها امپراتوری ژاپن به شمار می‌رفت می‌انجامید،  چه قدرتی می‌توانست در مرزهای گستردة اتحادشوروی که یکی از «برندگان» اصلی جنگ نیز بود در برابر گسترش منافع مسکو مقاومت کند؟  در ثانی اگر ارتش‌های غرب،  جهت مقابله با نفوذ مارکسیست‌ها،  از فروپاشی امپراتوری ژاپن جلوگیری می‌کردند،  تکلیف شبکة گستردة این امپریالیسم قدرتمند که عملاً تمامی کشورهای جنوب آسیا را فراگرفته بود،  در فردای جنگ دوم و در تقابل با سرمایه‌داری آمریکا و انگلستان چه می‌شد؟  این سئوال‌هائی بود که در آخرین هفته‌های جنگ دوم در برابر پایتخت‌های غرب قرار گرفت.   

 
همانطور که می‌توان حدس زد،  و در تقابل با قدرت‌های استعماری،  ملت‌های این مناطق از مدت‌ها پیش جهت فروپاشاندن دژهای استعماری درگیر مبارزات گستردة توده‌ای شده بودند.   هند و چین به طور کامل به سوی استقلال پیش می‌تاختند،  و مناطق دیگر نیز هر کدام از نطفه‌های مقاومت،  هر چند در مقیاسی محدودتر،  ولی قابل ملاحظه برخوردار بودند.  در چنین شرایطی است که ایالات متحد جهت «اعلام خطر» در برابر تمایالات گسترش‌طلبانة مسکو و همزمان ارعاب ملت‌ها در این منطقه دست به جنایتی می‌زند که شاید در تاریخ بشر بی‌سابقه باشد. 

 
هاری ترومن،  رئیس جمهور ایالات متحد،   در روزهای ششم و نهم ماه اوت سال 1945 دو شهر عمدة ژاپن،  هیروشیما و ناکازاکی را با بمب اتم مورد حمله قرار داد.   قربانیان این جنایت بر صدها هزار تن غیرنظامی بالغ می‌شود،  و این عمل ضدبشری در شرایطی که کشور ژاپن تا تسلیم نهائی راه درازی در پیش نداشت،   لکة ننگی بر تاریخ ملت آمریکا خواهد بود.  «توجیهات» ارائه شده از سوی دولت آمریکا در مورد این عمل وحشیانه در ابعاد مختلفی صورت می‌گیرد.   نخست این دولت ادعا می‌کند که از تبعات چنین تخریب همه‌جانبه‌ای «مطلع» نبوده!   سپس سخن از مقاومت بسیار «شدید» ژاپنی‌ها به میان می‌آید و اینکه دولت آمریکا نمی‌خواست با حملة همه‌جانبه به ژاپن تلفات بسیار سنگینی بر نظامیان آمریکائی و غیرنظامیان ژاپنی اعمال کند!   البته توجیهات دیگری نیز در میان است،  ولی اینبار هم مسائل واقعی در پشت صحنه قرار گرفته. 

 
همانطور که گفتیم ایالات متحد از نقش امپریالیسم ژاپن و شبکة قدرتمند منطقه‌ای آن در فردای جنگ بسیار نگران بود،  ولی یکی از مهم‌ترین دلائل بمباران اتمی ژاپن،  این احتمال بود که در صورت حملة نظامی ارتش آمریکا به این کشور،  یانکی‌ها در گیر مجادلاتی شوند که چند سال بعد نخست در کره،  و سپس در ویتنام گرفتار آن شدند:  جنگ با «مارکسیسم‌ها»!‌  آمریکا بخوبی می‌دانست که هم چین و هم هند را پس از جنگ برای همیشه از دست داده.  و شاهد بودیم که چین در قالب یک مارکسیسم «دهقانی»،  و هند در مقام پرجمعیت‌ترین دمکراسی جهان راهی برای نفوذ واشنگتن نزد ملت‌های بزرگ آسیا باقی نگذاشتند. 

 
ولی تجزیة ژاپن به شیوة کره و ویتنام،  و یا از دست دادن این کشور از طریق قیام‌های توده‌ای با تکیه بر رهبرانی چون مائو و یا گاندی،  برای واشنگتن یک «فاجعه» بود.  فرو افتادن ژاپن به عنوان یک غول صنعتی،  در جبهة «مخالف» شاید سرنوشت جهان را در آنروزها تغییر می‌داد،   چرا که این به اصطلاح «فاجعه‌»،  استرالیا را در مقام یکی از مهم‌ترین دژهای حافظ منافع سرمایه‌داری انگلستان در اقیانوس آرام به جانب مخالفت با منافع ایالات متحد سوق می‌داد،  و نهایت امر آمریکا در سواحل غربی کشور به صورتی مستقیم درگیر چالش‌های نظامی و سیاسی می‌شد.  آنان که با تاریخ نظامی ایالات متحد آشنائی دارند بخوبی می‌دانند که یکی از صورتبند‌ی‌های غیرقابل تغییر از نظر استراتژهای این کشور پرهیز از گشودن مرزهائی است که بتواند تهدید نظامی مستقیم بر سرزمین‌های ایالات متحد تحمیل کند.  تمامی استراتژی‌های دریائی و نظامی واشنگتن از نخستین روزهای استقلال آمریکا بر اجتناب از تحمیل این پدیده شکل گرفته،  و آخرین نمونة تاریخی آن جنگ با ارتش اسپانیا بر سر تصاحب ایالت تکزاس بود!

 
آمریکا،  در عمل با بمباران اتمی کشور ژاپن هم نطفة امپریالیسم قدرتمند این کشور را در توکیو از میان برداشت،  هم تلاش کرد که شبکة گستردة سرمایه‌داری ژاپن را در منطقه با همکاری انگلستان به نفع واشنگتن و لندن «مصادره» کند،  و هم ملت‌های منطقه را از تبعات درگیری با منافع آمریکا بخوبی به هراس افکند!   نهایت امر این بمباران به مسکو نیز پیام روشنی ارسال داشت:  اگر در آسیا قصد گسترش‌طلبی دارید،  احتمال حملات هسته‌ای را نیز «منظور» کنید!  این پیام در آنروزها روشن‌تر از آن بود که استالین مفهوم واقعیش را دریافت نکند!   بمباران ژاپن این نتیجة کاملاً «منطقی» را به دنبال آورد،  که تا 4 سال بعد ـ  آنزمان که مسکو اولین بمب اتمی خود را «آزمایش» کرد،  شاهد سکوت کامل کرملین در مورد مسائل آسیای شرقی باشیم!   این فرصت «طلائی» به آمریکا امکان داد که زمینة تأمین حاکمیت‌های مورد نظر خود را در بسیاری از کشورهای آسیای شرقی و جنوب‌شرقی فراهم آورد.  

 
ولی از نظر استراتژیک،  بمباران اتمی ژاپن بازتاب‌های دیگری نیز داشت،  بازتاب‌هائی که ایالات متحد از پیش‌بینی آنان در آنروزها کاملاً عاجز بود.  نخست اینکه این دولت در عمل ثابت کرد،  بر خلاف تمامی تبلیغاتی که در سراسر جهان به راه انداخته،  به هیچ عنوان حاضر به تحمل حضور سرمایه‌داری دیگری بر روی کرة ارض نخواهد بود.  سرمایه‌داری جهانی به شیوه‌ای که سه کشور کلیدی سرمایه‌دار ـ آمریکا،  انگلستان و فرانسه ـ پیش‌بینی‌ کرده بودند،  و هنوز نیز بر پایة همین «پیش‌بینی» تلاش‌های جهانی خود را هماهنگ می‌کنند،  فقط از یک محور واحد «تصمیم‌گیری» برخوردار است،  و تعدد مراکز تصمیم‌گیری را این ساختار به هیچ عنوان نمی‌پذیرد.   تبلیغات گسترده‌ای که در دوران جنگ سرد بر محور «هماهنگی» سرمایه‌داری جهانی برای تقابل با «کمونیسم» به راه افتاده بود،  یک فریب رسانه‌ای بیش نبود.   در واقع،  امروز پس از فروپاشی اتحادشوروی و شکل‌گیری سرمایه‌داری «نوپا» در روسیه به صراحت مشاهده می‌کنیم که اصول «تخاصمات» میان آنچه سرمایه‌داری «سنتی» عنوان می‌کنیم و سرمایه‌داری روسیه،  از تخاصمات دوران جنگ سرد به هیچ عنوان کم‌تر نیست.    از طرف دیگر،  و تا آنجا که به بحث ما در مورد «مارکسیسم‌ها» مربوط می‌شود،   تهاجم وحشیانة آمریکا به منطقة آسیای شرقی و جنوب شرقی،  تهاجمی که حتی سرمایه‌داری‌ها را نیز «هدف» خود قرار داده بود،  فقط یک نتیجة مستقیم می‌توانست داشته باشد:  تبدیل مارکسیسم به یک ایدئولوژی منطقه‌ای جهت مبارزه با استعمار!  اینبار شاهدیم که مارکسیسم بستر واقعی تفکر خود را ترک می‌کند تا تبدیل به نوعی ایدئولوژی مبارزه با استعمار شود.  در عمل،  حتی اگر بسیاری از «خلقیون» این برخورد را غیرقابل قبول تلقی کنند،  این نوع «استفاده» از مارکسیسم بسیار جدید بود؛   نوعی «ابداع» به شمار می‌رفت!   ابداعی که شاید توجیهات فلسفی درستی نیز نداشت.     

 
به صراحت بگوئیم،  قرار دادن مارکسیسم در بطن یک نظریة «استقلال‌طلبانه»،  برخی اوقات «ملی‌گرایانه»،  و حتی «آزادیخواهانه» از نظر فلسفی مشکلات بسیار گسترده‌ای ایجاد می‌کند.  همانطور که می‌دانیم واژه‌های بالا از نظر فلسفی تعریف مشخصی ندارد؛   این واژه‌ها بسیار گنگ و قابل ارتجاع‌اند!  در صورتی که مارکسیسم نظریه‌ای است جهت تغییر شیوة تولید در بطن یک جامعة صنعتی!  به عبارت دیگر،  تعریف مارکسیسم به هیچ عنوان از «ابهام» برخوردار نیست،  ولی در ترادف قرار دادن این «نظریة» مشخص فلسفی با برداشت‌های منطقه‌ای و محلی از «استقلال»،  «آزادی»،  و ... فقط به معنای ایجاد انحراف در اصل مارکسیسم است.   انحرافی که در آسیای شرقی و جنوب شرقی شاخه‌های جدیدی بر مارکسیسم افزود،  شاخه‌هائی که مهم‌ترین‌شان مائوئیسم به شمار می‌رود!  

 
در عمل،  انحرافی که استالینیسم در مارکسیسم به وجود آورد،  اینبار در آسیای شرقی تبدیل به انحرافی بازهم گسترده‌تر شد،   نظریة «سوسیالیسم در یک کشور واحد» که ستون فقرات استالینیسم بود،  اینک می‌رفت تا تبدیل به نظریة سوسیالیسم در بطن «خاقانیسم چینی،  امپراتوریسم ویتنامی،  و شهنشاهیسم کامبوجی» شود!‌   تجربیاتی که رسماً در تاریخ معاصر شاهد آن بودیم.   مارکسیسم در این مناطق بر خلاف روسیه،  و فرهنگ‌های صنعتی اروپائی عملاً فاقد «نظریه‌پرداز» در مفهوم واقعی کلمه بود.  مارکسیسم تبدیل به وسیله‌ای جهت تجهیز و فراهم آوردن زمینة مبارزة روستائیان و کارگران روستاها در گروه‌های شبه‌نظامی با پدیده‌ای می‌شد که «امپریالیسم» لقب گرفته بود.  ولی در بطن این سازماندهی‌ها که همگی خود را «مارکسیست» می‌خواندند،  نشانی از «ماتریالیسم» و آموزه‌های پایه‌ای و اساسی مارکس در رد «فئودالیسم» و تأئید آزادی بشر از قید و بند روابط ارباب و رعیتی،  خصوصاً نابودی پدیده‌ای به نام «دولت» به هیچ عنوان دیده نمی‌شد.  در کمال تعجب شاهدیم که مارکسیسم در آسیای شرقی و جنوب شرقی خود تبدیل به نظریه‌ای در توجیه قید‌وبندهای جامعة فئودال،  و قبول حضور گستردة یک دولت سرکوبگر می‌شود!        

 
شاید یک بررسی شتابزده از منطقة خاورمیانه نیز در این مقطع جالب باشد.  چرا که بعدها،  زمانیکه «مارکسیسم‌ها» شاخه‌های «مجازی»‌ خود را به صورتی که در بالا توضیح دادیم در آسیای شرقی به طور کامل گستردند،  با تکیه بر همین «تعاریف» نیم‌بند،  پای به کشورهای کلیدی در جهان اسلام نیز گذاشتند!‌  و در آغاز نخستین سال‌های دهة 1970 شاهد شکل‌گیری سازمان‌های «مبارز مسلمان» در این کشورها هستیم!   سازمان‌هائی که یا مستقیماً خود را ملهم از تعالیم مارکس معرفی می‌کردند،  و یا به صورتی غیرقابل انکار تحت تأثیر این تعالیم قرار داشته،  سعی در ایجاد نوعی میانبر «فلسفی ـ اجتماعی» و ایجاد «رابطه‌ای» اندام‌وار بین یک نظام فکری فئودال و قرون‌وسطائی یعنی اسلام،  و یک نظام فکری صنعتی و پیشرفته یعنی مارکسیسم داشتند!‌   تلاشی مسلماً بسیار مضحک،  هر چند از نظر تمایلات استعماری بسیار جالب توجه!

 
این نوع التقاط کودکانه نهایت امر کار را به پدیده‌ای «نیست در جهان» به نام «حکومت اسلامی» در ایران کشاند،  حکومتی که شعار دیکتاتوری «کارگری» را با دیکتاتوری «مستضعفان» جایگزین کرد،  و در واقع نوعی خلافت اسلامی را،  در ویراستی کاملاً استعماری و عقب‌افتاده،  از سال 1357 تا به امروز بر کشور ایران تحمیل کرده.   فراموش نکنیم،  در بطن روابط ویژه‌ای که طی سال‌ها بین حزب استالینیست توده و این به اصطلاح «حکومت» ایجاد شد،   مسلماً خویشاوندی‌های عقیدتی،  به صورتیکه در بالا اشاره کردیم از اهمیت برخوردار می‌شود.  

 
اینک با بازگشت به آسیای شرقی،  می‌باید عنوان کرد،  سیاست «ایجاد وحشت» که به دست ایالات متحد در این منطقه به راه افتاد،  سکه‌ای است که دو «روی» دارد؛  و نهایت امر دست سرنوشت برای یانکی‌ها حکایت دیگری در آسیای شرقی رقم ‌‌زد.   خصوصاً اینکه استالین در مقام رهبر بلامنازع «کشور واحد سوسیالیست» در سال 1953 به کام مرگ فرو ‌افتاد،  و پیش‌بینی‌های سرمایه‌داری جهانی به رهبری ایالات متحد جهت اعمال کنترل بر منطقة آسیای شرقی و جنوب شرقی به دلیل فروپاشیدن دیکتاتوری هولناک استالین با مشکلاتی عظیم روبرو ‌شد.  اوج‌گیری «خروشچف» در پولیت‌بورو و روند «استالینیسم‌زدائی»،   شکاف بین چین و شوروی در جبهة هندوچین،  شکست آمریکا در جنگ‌های کره و ویتنام،  مطالبی است که بعدها به آن خواهیم پرداخت.        
             

نسخة پی‌دی‌اف ـ اسکریبد

نسخة پی‌دی‌اف ـ اسپیس

نسخة پی‌دی‌اف ـ راپیدشیر

 

 

پیوند این مطلب در گوگل


فیلترشکن‌های جدید21اکتبر2008

http://www.ojen.info
http://www.xkxk.info
http://www.beyondblox61.info
http://www.bestprxe.info
http://www.privness.com
http://www.beyondblox56.info
http://www.beyondblox52.info
http://www.beyondblox67.info
http://proxy.eurosrv.com
http://www.visiblenot.com
http://www.redsurfing.info
http://www.daprox.info
http://matrixtunnel.info
http://www.usprox.com
http://ihatefilter.info
http://budij.cn
http://www.beyondblox68.info
http://bfree1.info
http://www.beyondblox64.info
http://www.beyondblox70.info
http://www.beyondblox53.info
http://www.beyondblox55.info
http://www.beyondblox65.info
http://www.bluesurfing.info
http://www.intelinschool.info
http://www.orangesurfing.info
http://hashbrick.com
http://www.beyondblox66.info
http://freshbutpretty.com
http://www.goldsurfing.info
http://www.pinksurfing.info
http://bfree3.info
http://bfree5.info
http://www.bestprx.info
http://nothingbutcute.com
http://www.qyqy.info
http://www.applehide.info
http://www.beyondblox54.info
http://khep.info
http://www.codepsi.com
http://www.seekseekseek.com
http://www.installfirefox.info
http://www.beyondblox58.info
http://www.rocketsurf.net
http://budik.cn
http://magn.info
http://www.beyondblox59.info
http://www.beyondblox63.info
http://www.mehide.org
http://www.ojar.info

saeedsaman20 · 149 views · Leave a comment
21 Oct 2008

1, 2  Next page